KÖKLER-Eda Keskin
8/4/2007 · Kategori: OYKULERIM
Tablo: Frida Kahlo, Roots
Mektubumda senden bahsetmeyi çok isterdim. Ama sözcüklerin soğumuş içimde. Sen yokken mevsimler geçirdim. Önce öyle ısınmıştı ki içim patlayacaktım kızgınlığımdan, sonra hava soğudu ve yapraklarım döküldü. Gördüm ki o yangından, şiddetli sıcaktan dolayı pek az şey kalmış içimde. İlk kar gördüğümde sevinmiştim biraz, öyle ya şiddetli bir rüzgardan daha sıcaktır kar soğuğu. Beyazlanmıştı içim. Her şeyin donmakta olduğunu sonradan fark ettim. Ve işte şimdi ilkbahar geldi. Dallarım yeşil tomurcukları bekliyor. Acaba ağaçlarım yeniden çiçek açacak mı? Tüm mevsimleri boşuna mı bekledim? Arsızca bağırıyor dallarım, ama can suyu gitmiyor kökümden. Kuruyacağım günü bekliyor tüm kargalar. Dallarıma paçavralar bağlayan dualar olmayacak. Kız gözyaşları yetişmeyecek dallarımı yeşertmeye.
Ben, yine de mağrurum tüm ayakta ölenler gibi. Ve başım havada,dik, yalnızca göğe bakıyorum. Kartalla bakışlarımız karşılaşıyor bazen. Ona seni soruyorum gözlerimle. Bilmem, diyor. Dallarından çiçek fışkıran bir ağacı, hele can veren özsuyunu bırakıp giden kaybeder, demiştim. Seninle birlikte tüm doğa da kaybediyor beni. Yavaşça gözlerimi yumuyorum ve ısınıyorum soğuğumdan.
07.04.2007
eda keskin
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
